Moederkensdag

    President Jo Buysse en zuster Linda Buysse-Vergauwen, België-Nederland zending

    Toen ik geboren werd in 1955 was ik het 7de kind voor mijn ouders. Uiteindelijk had mijn moeder 10 kinderen, zij kwam zelf uit een gezin van 16 kinderen. Zij waren toen landbouwers met heel wat koeien en varkens. Mijn moeder vertelde mij dat ze 10 dagen in het moederhuis bleef om te rusten, want dat waren haar enige ‘vakantiedagen’ die ze had. Thuiskomen was direct starten met het boerenleven en hulp bij het koeien melken met de hand en uiteraard voor haar grote gezin zorgen. Mijn moeder zei steeds dat zwanger zijn geen ziekte is, maar gewoon een voorrecht en een zegen. Mijn moeder overleed op  82 jarige leeftijd. Ze bracht me het geloof bij en ze leerde me bidden: dit vanuit haar katholiek geloof. Ze moedigde me steeds aan om goede keuze te maken en ze zei steeds: je moet niet braaf zijn maar deugen (dus de deugd steeds nastreven). Ze moedigde me steeds aan om gelovig te zijn en ik kan niet anders dan er heel dankbaar voor zijn. Op hogere leeftijd reed ze eens heel graag mee in mijn prachtige wagen met zetelverwarming, want dat vond ze juist zo heerlijk. Ze zat achteraan en in het zicht van mijn achteruitkijkspiegel. En ik dacht: Yes, dit is het moment en wij luisterden naar het lied van Il Divo – mama. Ze was in de wolken met deze prachtige performance en we zweefden al rijdend over de weg. De tranen kwamen langs onze wangen en we voelden ons voor eeuwig verbonden. Na haar dood hebben we dan ook de nodige acties gedaan voor het tempelwerk, zodat we echt eeuwig verbonden zijn. Als ik dit lied nog eens af en toe beluister, dan komen de tranen van verbondenheid nog wel eens naar boven. Samengevat is deze song:

    Mama bedankt voor wie ik ben,
    Ook dank voor de dingen die ik niet ben
    Vergeef mij de onuitgesproken woorden
    Jij leerde me wat liefde is
    Ik hoop dat je nu lacht,
    ik hoop dat je nu tevreden bent met mijn manier van leven….

    Een prachtig kort verhaal kunnen we lezen van Victor Hugo: De sergeant zei: Ze brak haar laatste stuk brood in twee en gaf het aan haar kinderen, die het met heel veel gretigheid op aten. Ze hield niks over voor haarzelf. De soldaat antwoordde: ja ze had geen honger. Waarop de sergeant zei: nee, nee – omdat ze een moeder is.

    Prachtig toch. Zo zijn onze moeders. Vandaag wil ik dus de moeders eren, maar wil ook even een positieve klank laten horen naar de vaders – want zonder hen waren er geen moeders toch…. Uiteraard en zonder twijfel kom ik in deze toespraak ook terecht bij mijn vrouw. Ze werd voor de eerste keer mama toen ze 21 jaar was. Samen hebben we 4 kinderen. Wauw, was dit een ingrijpende periode in ons leven. Opeens die ongelooflijk grote verantwoordelijkheid om kinderen te hebben want ons leven veranderde in totaliteit. Toen ik de geboorte zag van mijn oudste zoon kreeg ik zo een ongelooflijk diepe eerbied en waardering voor het moederschap. Ik werd vanaf dat moment een ander persoon, Ik werd vader.

    Ik weet niet hoeveel pampers er ververst werden en hoeveel kilometers er door moeder gereden werd om de kinderen naar hun hobby’s en of school te voeren. Ik weet niet hoeveel uren er werd gekookt, gewassen, geluisterd, onderwezen. Maar ik weet wel dat dit steeds werd gedaan met liefde en met veel bereidheid om echt te helpen. Ik weet niet hoeveel uren er gebeden zijn voor hulp en raad in de opvoeding, voor troost en kracht bij de ontgoochelingen. Ja, soms maken de kinderen beslissingen die pijn doen, soms worden de verwachtingen niet ingelost en daar maken we ons toch allen zorgen over. Hoeveel uren en soms ook nachten hebben jullie zusters niet gesmeekt tot God voor hulp en raad en troost. Hoeveel nachten zijn er niet slapeloos geweest omdat u moeder bent en steeds bereid bent om te helpen, te ondersteunen, te troosten, lief te hebben, te smeken om inspiratie, om leiding van de Heilige Geest.

    Waarschijnlijk kun je al deze dingen niet alleen doen zonder hulp van de allergrootste Meester van het heelal. Onze Hemelse Vader kent u, Hij weet uw zorgen, Hij kent uw diepste verlangens. Hij die het verloren schaap nooit in de steek heeft gelaten en dit ook nooit zal doen. Hij zal uw zwakke knieën sterken, Hij staat altijd klaar, Hij heeft steeds een luisterend oor. Het enige wat wij moeten doen is ons tot Hem keren, Hij wacht op ons, Hij verwacht ons. In 2 Nephi 31:20 staat: ‘Daarom moet u standvastig in Christus voorwaarts streven, met volmaakt stralende hoop, en liefde voor God en voor alle mensen. Welnu, indien u voorwaarts streeft, u vergastend aan het woord van Christus, en tot het einde volhardt, zie, zo zegt de Vader: U zult het eeuwige leven hebben’. O beste mama’s, wat zijn jullie hier goed in, wat zijn jullie hier een voorbeeld van. Blijf doorgaan, niet opgeven.

    Ouderling Jeffrey R. Holland heeft over de rol van moeders in het leven van hun kinderen gezegd: ‘ Tot al onze moeders overal, in het verleden, het heden of de toekomst, zeg ik: Dank u. Dank u voor het leven dat u schenkt, de zielen die u vormt, het karakter dat u ontwikkelt en de reine liefde van Christus die u toont. Tegen moeder Eva, tegen Sara, Rebekka en Rachel, tegen Maria van Nazareth en tegen een Moeder in de hemel zeg ik: Dank u voor uw cruciale rol bij het vervullen van de doeleinden van de eeuwigheid’. Zelf ben ik nog even gaan grasduinen in de Schriften…..                                                   

    • Spreuken    1:8  ‘En verwerp de onderwijzing van uw moeder niet’                                       
    • Spreuken 15:20 ‘Maar een dwaas van een mens veracht zijn moeder’                               
    • Spreuken 23:22 ‘Veracht uw moeder niet, wanneer zij oud geworden is’                           
    • Spreuken 31:28 ‘Haar zonen staan op en prijzen haar gelukkig, ook haar man roemt haar’
    • Alma 56: 47-48 ‘Ja, hun moeders hadden hun geleerd dat als zij niet twijfelden God hen zou bevrijden. En zij gaven de woorden van hun moeders voor mij weer en zeiden: wij twijfelen er niet aan dat onze moeders het wisten’.

    Elk ziet schoonheid in het rond als er liefde heerst, vreugd vervult dan hart en mond, als er liefde heerst. Vrede, voorspoed vinden wij, lachend zoet aan elke zij. Tijd gaat aangenaam voorbij als er liefde heerst, als in ‘t hart liefde heerst.

    Op zo’n speciale dag als moederkensdag vind ik het ook passend om voor jullie te staan en mijn dankbaarheid te uiten voor de moeder van onze kinderen. Haar geloof, strijdvaardigheid voor het juiste, haar studie ijver, haar grenzeloze liefde heeft ons als gezin gebracht waar we nu staan. Het is zeker passend om van hieruit voor u allen te zeggen: bedankt Linda. Met de gezondheid is het steeds een uitdaging geweest, maar je hebt zo een formidabele wilskracht: goed en fijn om dit allemaal te mogen meemaken.

    In L&V 123:17 kunnen we lezen ‘ Welnu, zeer geliefde broeders, laten wij blijmoedig alle dingen doen die binnen ons vermogen liggen, en mogen wij dan met het volste vertrouwen stilhouden om het heil van God te zien, en in afwachting van de openbaring van zijn arm’.

    Blijmoedig: dit is een mooie sleutel om door het leven te gaan. Alle dingen die binnen ons vermogen liggen: dit is heel wat, maar tegelijkertijd moeten we zeker voor ogen houden dat we niet sneller mogen lopen dan dat we aankunnen. Volste vertrouwen: prachtige eigenschap – niet alleen in vertrouwen, maar met het volste vertrouwen. We geven ons volledig in geloof. Stilhouden: hold the horses. Stil worden om te luisteren, te kunnen genieten, onderwezen te kunnen worden, om God toe te laten in je leven, om de Heilige Geest je te laten leiden. Om te kunnen zien dat na dat wat wij zelf kunnen doen steeds te kunnen ervaren dat God wel degelijk aan het stuur zit, Hij heeft de touwtjes in handen. Als we dit kunnen aanvaarden kunnen we steeds iets meer zien van de openbaring van zijn arm.