Hoofdnavigatie overslaan

Sexting: een wijdverspreid probleem onder jongeren

Sexting: een wijdverspreid probleem onder jongeren

Sjac van Eijzeren woont in Vlissingen en werkt bij de jeugdpolitie. Het grootste deel van zijn tijd heeft hij in de preventieve sfeer contact met jongeren tot achttien jaar. Onlangs sprak hij in een interview met het Reformatorisch Dagblad over het probleem waarbij jongeren seksueel getinte foto’s via de sociale media aan elkaar doorsturen. Dit wordt ook wel sexting genoemd. David Geens interviewde hem onlangs hierover.

Hoe ben je in je werk in aanraking gekomen met dit onderwerp? Ik werk nu ongeveer tien jaar bij de jeugdpolitie en momenteel wordt ongeveer 50 procent van mijn tijd door dit onderwerp in beslag genomen. Enkele jaren geleden merkten we dat sexting steeds meer problemen onder de jongeren veroorzaakt.

Wat betekent het precies? Het is een samenvoeging van twee Engelse woorden: sex en texting en hieronder valt al het seksueel getinte beeldmateriaal wat jongeren aan elkaar doorsturen. Het begint onschuldig maar de schade komt als het vaak pornografisch wordt en met anderen wordt gedeeld. Helaas beseffen de jongeren dit niet als de beelden worden geplaatst.

En als de beelden alleen via snapchat worden doorgezonden? Ook dan zijn enkele seconden voldoende om een screenshot te maken of een foto met een tweede telefoon vast te leggen. Ik vergelijk het vaak met een geheim wat bijna niemand kan bewaren. Dit is een soort van geheim materiaal en je bent er trots op dat je het met iemand kunt delen. Maar als met kwade opzet beelden worden doorgestuurd dan is het leed vaak niet te overzien. Jongeren schamen zich en ze ontwikkelen depressieve gevoelens. Vaak willen ze niet meer naar school en ze zetten zich tegen alles en iedereen af. Of ze kiezen de andere kant en gaan mee in deze verkeerde wereld en doen alsof dit normaal is.

Kom je ook in situaties van chantage? Ja, meestal doen jongens dit bij meisjes, die ontblote lichaamsdelen hebben gestuurd. Jongens vragen dan om meer en als meisjes dit niet doen dan dreigen jongens met de beelden die ze hebben viraal te gaan.

Welk percentage van jongeren houdt zich met sexting bezig? Ik weet zeker dat ik alleen het topje van de ijsberg zie. In de afgelopen twee jaar hebben we meer dan 300 jongeren behandeld en onderzoeken tonen aan dat één op de vier jongeren aan sexting doet. Dat betekent dat in een gemiddelde schoolklas minimaal 6 hierbij betrokken zijn. De meeste volwassenen hebben geen idee wat er op dit gebied bij jongeren speelt, zowel binnen als buiten de kerk.

Is dit hoofdzakelijk een tiener probleem? De meeste jongeren die ik spreek zijn tussen de 13 en 17 jaar. Uit een studie in 2017 kwam naar voren dat jongeren meestal op 11-jarige leeftijd met pornografisch materiaal in aanraking komen. Zodra zij een smartphone met onbeperkte toegang tot internet ontvangen, dan komt dit gevraagd of ongevraagd voorbij. Als je aan pornografie wordt blootgesteld dan loop je de kans om een toenemende tolerantie te ontwikkelen ten opzichte van seksueel geweld. Ontvang je hoofdzakelijk van je vrienden, die niet tot de kerk behoren en andere normen en waarden hebben, informatie op seksueel gebied dan wordt je hele seksuele ontwikkeling vervormd.

Komt sexting bij jongeren in de kerk minder voor dan daarbuiten? In het interview met het Reformatorisch Dagblad, wat uit de gereformeerde hoek komt, bleek uit een onderzoek dat het probleem met sexting bij hen tweemaal zo groot was als daarbuiten. Ik schrok daar van maar ik weet dat seksualiteit in religieuze gemeenschappen moeilijk bespreekbaar is, vaak als zondig wordt bezien en dat er weinig open gesprekken over worden gevoerd. Ik vroeg mij af hoe sexting onder de leden van de kerk is maar ik weet uit de tijd dat mijn vrouw en ik met de jongeren in onze ring samenwerkten dat zij hier ook aan doen.


Ik geef ouders altijd het advies niet boos te worden, te luisteren zonder oordeel want ze zijn eigenlijk op zoek naar waardering en een gevoel van eigenwaarde.


Hoe zouden we dit probleem met onze kinderen kunnen vermijden? Ik denk dat wij als leden van de kerk vooral acht moeten slaan op datgene wat het Eerste Presidium en de leden van het Quorum van Twaalf hierover onderwijzen in de Algemene Conferenties, de Liahona en in het boekje ‘Voor de kracht van de jeugd’. Onze jeugd heeft het enorm zwaar. Ze leven onder grote druk in een individualistische maatschappij. Ze hebben vaak vragen over de geboden van ons geloof, met name seksualiteit, waar onvoldoende op wordt ingegaan. Ik geef ouders altijd het advies niet boos te worden, te luisteren zonder oordeel want ze zijn eigenlijk op zoek naar waardering en een gevoel van eigenwaarde. De buitenwereld verwijdert zich steeds verder van onze normen en we kunnen of willen onze kinderen niet opvoeden met de sociale media. Niet alles hoeft gedeeld te worden en niet aan alle verlangens hoeft te worden voldaan. Ik vind het fantastisch dat President Nelson jongeren adviseert een week zonder sociale media te leven. Ik heb het zelf gedaan en gemerkt hoe moeilijk dit was, niet alleen beroepsmatig maar ook privé. Vraag de jongeren wat ze jou kunnen leren over de laatste apps en de nieuwste trucjes. Dikwijls haal ik het boek ‘De zeven eigenschappen van effectieve gezinnen’ van Stephen Covey aan, waar hij vooral spreekt over affectieve gezinnen, waar wordt geluisterd zonder oordeel en met het doel om te helpen. Ons geloof is een geloof van liefde en hoe ver wij ons ook verwijderd voelen van Christus, Hij staat altijd met open armen. Als wij onze jongeren het gevoel kunnen geven dat ze geliefd zijn en vergeving altijd mogelijk is, dan zie je ze opbloeien.

Zijn er bepaalde waarschuwingstekens waar we als ouders op moeten letten als onze kinderen problemen met sexting hebben? Vaak zijn er symptomen zoals drastisch dalende schoolresultaten, als ze zich gaan afzonderen, als de vriendenkring zich van hen afkeert en als ze obsessief geen inzage in hun telefoon willen geven. Dat laatste hoeft niet persé over sexting te gaan maar dan gaat het wel over zaken die ze niet met ouders willen delen. Dit heeft niets met hun privacy te maken want ouders betalen voor de telefoon en zijn verantwoordelijk voor hun kinderen, zeker tot 16 jaar.

Denk je dat we als geloofsgemeenschap iets specifieks kunnen doen om onze jongeren meer weerbaar tegen deze problemen te maken? Ik denk dat jongeren weerbaarder worden als je samen met hen bidt, de schriften leest en bespreekt, als gezin naar de tempel gaat, op de gezinsavond het boekje ‘Voor de kracht van de jeugd’ behandelt en voor hen relevante toespraken uit de Liahona leest en uitlegt.