De visie in het gebied Europa-Noord is om iedereen uit te nodigen de Heiland en de heilige verordeningen in hun leven centraal te stellen en het evangelie van Jezus Christus vreugdevol na te leven.
Op een dag in september reisden mijn vrouw, de president en mater van de Helsinkitempel (Finland) en ik naar Riga (Letland) voor een conferentie voor de Baltische regio onder leiding van president Christofferson. We namen een taxi van het vliegveld naar het stadscentrum. Onze chauffeur, die ik Marek zal noemen, zette de muziek behoorlijk hard. Met zachte stem vroeg ik hem naar de stad. Hij zette de radio zachter en we begonnen te praten. Marek vroeg: ‘Waarom bent u in Riga?’
Ik zei tegen hem dat we op zondag in de kerk zouden spreken, waar een van de hedendaagse apostelen, president Christofferson, ook ging spreken. Ik gaf Marek het adres van de kerk en hij voerde het in de kaart-app op zijn telefoon in. Ik vroeg hem om zondag te komen. Hij weigerde beleefd omdat hij het gras moest maaien. Ik zei dat ik twee jonge zendelingen zou sturen om zaterdag zijn gras te komen maaien als hij op zondag naar de kerk kwam. Hij weigerde weer en zei dat hij het niet kon accepteren dat anderen hem zouden dienen. Ik vroeg hem naar zijn geloofsovertuiging en ontdekte dat hij een gezin heeft, een vrouw en twee kinderen, en dat zij in God en Christus geloven en een goed leven proberen te leiden, maar dat ze niet vaak naar de kerk gaan. Ik zei dat de kerk voor het hele gezin is en vroeg hem om al zijn gezinsleden op zondag mee te brengen. Hij was nog steeds terughoudend om het te beloven, maar zei dat hij erover na zou denken. Ik gaf hem mijn kaartje met mijn telefoonnummer, e-mailadres en de website van de kerk. Ik had hem uitgenodigd en ik zei dat ik zijn keuzevrijheid respecteerde.
Op zondag, voor het begin van de bijeenkomsten, keek ik rond, op zoek naar mijn nieuwe vriend, maar ik zag hem nergens. Ik gaf mijn toespraak en luisterde aandachtig naar de andere toespraken. Tijdens de tussenlofzang zag ik Marek in de zaal zitten. Ik zwaaide naar hem en hij zwaaide terug. Na de bijeenkomst spraken we met elkaar, en president Christofferson zei dat ik Marek aan hem mocht voorstellen. Daarna gaven ouderling Aidukaitis en president Christofferson Marek een Lets exemplaar van het Boek van Mormon en kreeg hij een apostolisch getuigenis van de waarheid van het boek. De zendingspresident stelde de plaatselijke zendelingen aan hem voor. Zij gaven Marek hun contactgegevens en zeiden dat ze later graag verder met hem wilden spreken. Ze hadden hem uitgenodigd, en we gingen allen onze eigen weg.
Wat kunnen we hiervan leren? Houd van andere mensen, vertel over je ervaringen en nodig ze vreugdevol uit om dichter tot de Heiland te komen. We krijgen zelden de kans om mensen uit te nodigen met een apostel kennis te maken, maar we kunnen op weg naar de kerk elke kans aangrijpen – als iemand ons vraagt waar we naartoe gaan – door hem of haar vreugdevol te vertellen waar we naartoe gaan en onze vrienden uit te nodigen.
De Heiland gaf een persoonlijke uitnodiging aan Petrus en Andreas: ‘Kom achter Mij aan, en Ik zal u vissers van mensen maken.’¹ Drie jaar later zei Hij tegen ze: ‘Ga heen in heel de wereld, predik het Evangelie aan alle schepselen.’² Diezelfde uitnodiging geldt nog steeds.
De Heer heeft in onze tijd gezegd: ‘Doe uw mond open en hij zal gevuld worden, en u zult worden zoals Nephi vanouds, die vanuit Jeruzalem de wildernis introk. Ja, doe uw mond open en houd u niet in, en u zult worden beladen met schoven op uw rug, want zie, Ik ben met u.’³
We hoeven de reacties van anderen niet te vrezen, maar kunnen erop vertrouwen dat de Heer met ons is: ‘U zult uw mond steeds opendoen voor mijn zaak zonder te vrezen wat de mensen kunnen doen, want Ik ben met u.’⁴ ‘Vertrouw op Mij bij iedere gedachte; twijfel niet, vrees niet.’⁵
Het is onze plicht om het evangelie van Christus zo goed mogelijk na te leven – dat is een van de beste manieren om mensen uit te nodigen tot Christus te komen. De Heilige Geest getuigt dat God en Jezus Christus leven; de zegeningen en verordeningen van het evangelie staan alle mensen ter beschikking. De zending van de Heiland is om te genezen en het werk van heil en verhoging voor ieder van ons mogelijk te maken – één voor één.
‘Welnu, zeer geliefde broeders, laten wij blijmoedig alle dingen doen die binnen ons vermogen liggen, en mogen wij dan met het volste vertrouwen stilhouden om het heil van God te zien, en in afwachting van de openbaring van zijn arm.’⁶
Laten wij stoutmoedig ons getuigenis geven als we voorwaarts gaan op het verbondspad en in ons discipelschap. President Russell M. Nelson heeft ieder van ons aangespoord om ons vertrouwen ten overstaan van God te vergroten: ‘Naarmate we streven naar meer naastenliefde en deugd, zullen we God met meer zelfvertrouwen benaderen. Ik nodig jullie uit om bewust het nodige te doen zodat je zelf met meer vertrouwen voor de Heer kunt staan. Als we dan met meer zelfvertrouwen naar onze hemelse Vader gaan, zullen we meer vreugde hebben en zal ons geloof in Jezus Christus toenemen. We zullen meer geestelijke kracht ervaren dan we ooit hadden gehoopt.’⁷
1. Mattheüs 4:18–19.
2. Markus 16:15.
3. Leer en Verbonden 33:8–9.
4. Leer en Verbonden 30:11.
5. Leer en Verbonden 6:36.
6. Leer en Verbonden 123:17.
7. Russell M. Nelson, ‘Vertrouwen in de tegenwoordigheid van God’, algemene aprilconferentie 2025. (Zie ook Liahona, mei 2025.)