Guy en Annick vertrokken in april 2025 op zending naar Albanië. Hun taak bestaat in eerste instantie uit het ondersteunen van de leden en leiders van de kerk. Guy, ofwel ouderling Temmerman zoals zijn titel is op zending, is geroepen als gemeentepresident in het stadje Pogradec. Annick, ook wel zuster Temmerman genoemd, werd enkele maanden later geroepen als eerste raadgeefster in het lokale presidium van de wereldwijde vrouwenorganisatie van de kerk (ZHV). Dit artikel is een brief die zij op nieuwjaarsdag aan vrienden en familie verstuurden en die we met hun toestemming mogen publiceren.
We kregen een jaar geleden, op oudejaarsavond, onze zendingsoproep. Onze zending werd toen echt concreet. Het voelde op dat moment alsof er een immense berg voor ons lag. De voorbereiding op het vertrek was pittig en zoals jullie konden lezen in onze brieven, waren ook de eerste maanden in Albanië niet evident. De taal was een groot struikelblok, net zoals de moeilijkheden in onze kleine gemeente die Guy moest aanpakken. Maar van die grote berg blijft niet veel meer over. Onze inzet en ons geduld werden beloond.
De laatste maanden zagen we positieve veranderingen in onze gemeente. We mochten nieuwe mensen verwelkomen en ook leden die al een hele tijd minder naar de kerk kwamen, vonden stilaan hun weg terug. In tegenstelling tot vroeger blijven de meesten op zondag voor het lesuur na de kerkdienst. Het blijft voor velen een langzaam leerproces, maar het verlangen om te leren is er en dat is het belangrijkste. We besteden veel aandacht aan goed onderwijs door onszelf degelijk voor te bereiden en door lesgevers goed aan te sturen.
Er is in onze gemeente een betere balans gekomen tussen het geestelijke gedeelte en andere activiteiten. Ons kerstfeest met al de voorbereidingen daarrond was een groot voorbeeld van deze balans. De leden werkten samen aan een grondige poetsbeurt van het kerkgebouw. Alles werd mooi versierd. We maakten baklava, een typische lokale lekkernij voor kerst. De zusters breiden sokken en mutsen als cadeautjes. Op de dag zelf (23/12) hadden we eerst een geestelijk gedeelte met een film over het kerstverhaal en veel muziek. Ik speelde viool en we zongen met een groep van 12 zendelingen. Het is altijd heerlijk om met een meerstemmig koor te zingen. Na het verloten van de cadeautjes en zoetigheden, werd er vol enthousiasme gedanst. Niemand leek gehaast om naar huis te gaan.
We vertrokken de dag na dit kerstfeestje voor een 3-daagse bijeenkomst met alle zendelingen uit ons zendingsgebied (ongeveer 100 personen). We hadden een supermooie geestelijke start op kerstavond. De volgende dagen was er ruimte voor ontspanning, cadeautjes, lekker eten en onderricht. Het was superleuk om tijd door te brengen met de Goethals, vrienden uit België die op zending zijn in Kosovo. We konden eens goed bijpraten en zelfs genieten van een stevige wandeling in de buurt. We keerden heel moe maar dankbaar terug naar ons huisje in Pogradec.
We vierden de overgang van oud naar nieuw gezellig met ons tweetjes. We genoten van al het vuurwerk dat hier massaal werd afgestoken om middernacht. Omwille van de veiligheid moesten we binnenblijven, maar we hadden een mooi zicht vanop het balkon. Overal rond het meer was vuurwerk te zien, ook in Macedonië aan de overkant. We kregen ook veel filmpjes van vuurwerk op andere plaatsen in Albanië. Echt de moeite.
Het was vandaag heel speciaal om in Pogradec rond te wandelen. De winkels in Albanië zijn zo goed als altijd open. De zondag lijkt hier zelfs de drukste winkeldag van de week. Maar vandaag, op 1 januari, waren de meeste winkels dicht. Dit is de eerste keer dat we dit meemaken in de ruim acht maanden dat we hier zijn. Sommige mensen lijken hier nooit verlof te hebben. Wat zijn we toch gezegend in België met verlofdagen als verworven recht.
Er zijn zoveel dingen waarvoor we dankbaar kunnen zijn. Er zijn zoveel dingen die wij evident vinden, maar die veel anderen op deze wereld moeten missen. Albanië ligt om de hoek van België, maar een verwarmde huiskamer of een warme douche is voor velen hier niet weggelegd of is gekoppeld aan een schuld bij de energiemaatschappij die ze niet meer afbetaald krijgen.
Problemen komen nu eenmaal op ons pad. Het zal voor ieder van ons in 2026 niet anders zijn. Maar laten we met dankbaarheid voorwaarts gaan en altijd beseffen hoe gezegend we zijn. Wees ook dankbaar voor de problemen. Het zijn vaak unieke groeikansen, al zie je dat niet op het moment zelf.
Wees mild en lief voor elkaar in 2026! Zo wordt de wereld een stuk beter.