Wat gebeurt er als 1.500 jongvolwassenen uit 24 landen samenkomen om Christus te volgen? Voor mij voelde het als kracht. Als hoop. En vooral als een duidelijke herinnering: we staan er niet alleen voor.
Met ongeveer dertig jongvolwassenen uit Nederland en België reisden we naar Manchester in Engeland voor de One by One Young Adult Conference van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. We kwamen samen voor tempelwerk, dienstbetoon, activiteiten en opbouwende momenten met ouderling Clark G. Gilbert van het Quorum der Twaalf Apostelen.
.jpg)
De kracht van samenkomst en samen dienen
Vanaf het begin voelde ik een bijzondere geest. Overal waren jongvolwassenen die, ieder met hun eigen achtergrond en verhaal, waren gekomen om dichter tot Christus te komen. Er was zo veel enthousiasme en een gevoel van eenheid dat moeilijk uit te leggen is.
Waar iedereen ook vandaan kwam, het evangelie van Jezus Christus verbond ons. Sophie uit Utrecht zei: ‘Wat ik het mooiste vond aan de One by One-conferentie was het gevoel van verbondenheid. Naast het ontmoeten van oude en nieuwe vrienden werden we opgebouwd door de inspirerende woorden van Elder Gilbert.’ Timo uit Den Haag zei: ‘Ik heb echt de kracht mogen voelen van het samen zijn met mensen die geloven in Christus en zich aan Hem toewijden. Zo’n gevoel van verbondenheid kom je niet snel ergens anders tegen.’ Leander uit Gent noemde het ‘een unieke ervaring om met 1.500 jonge leden van de kerk samen te komen en te voelen hoe het is om in Zion te leven.’
Ook het tempelwerk maakte indruk. Eva uit Breda vertelde dat haar vooral is bijgebleven ‘hoe wij als javo’s samen konden komen en hoeveel mensen wij geholpen hebben in de tempel.’ Kiyomi uit Groningen omschreef het als ‘een hele fijne ervaring om op heilige grond dichter tot God te kunnen komen door tempelwerk, opbouwende activiteiten en de lieve mensen die je ontmoet.’
Daarnaast was dienstbetoon een belangrijk onderdeel van de conferentie. Dit onderdeel vond plaats in het voetbalstadion Turf Moor van Burnley FC in Lancashire. Deelnemers hielpen onder andere met het klaarmaken van voedselpakketten en hygiënekits voor lokale organisaties: Lancashire Women, Safenet en Burnley FC in the Community. Tim uit Antwerpen zei daarover: ‘De kans om op een plek te komen waar zo veel javo’s samenkomen om te dienen in de tempel, voedselpakketten klaar te maken en te luisteren naar een hedendaagse apostel, heeft mij dichter tot Christus gebracht. Het was een visuele herinnering dat God waakt over zijn kinderen, waar ze zich ook bevinden.’
Boodschap van apostel raakt harten
Voor mij was de devotional met ouderling Gilbert het geestelijke hoogtepunt. Omdat hij nog maar kortgeleden als apostel was geroepen, was ik benieuwd hoe het zou zijn om hem persoonlijk te horen spreken. Ik vroeg me af of ik hetzelfde zou voelen als wat ik eerder bij apostelen had gevoeld. Nog voordat hij begon te spreken, voelde ik de Geest duidelijk getuigen dat hij werkelijk een apostel van de Heer is.
Wat mij opviel, was dat ouderling Gilbert niet alleen sprak als leider, maar ook als iemand die echt begreep wat er leeft onder jongvolwassenen. Hij was grappig, open en meelevend. Tegelijkertijd was zijn boodschap duidelijk: blijf dicht bij Jezus Christus, luister naar de profeet, zoek de Heilige Geest en dien de mensen om je heen.
Een moment dat ik niet snel zal vergeten, was toen ouderling Gilbert sprak over de ‘hoop van Israël’ en de hoop van Europa. Hij sprak met vertrouwen over de rol die jongvolwassenen in het werk van de Heer kunnen spelen. De macht van God was tastbaar toen hij met zijn apostolische sleutels een zegen over ons uitsprak. Ik voelde opnieuw sterk hoeveel vertrouwen de Heer heeft in de opkomende generatie. Dat raakte me diep.
Sky uit Rotterdam 2 had een soortgelijke ervaring. Ze vertelde: ‘Toen ik zondag in de kapel zat, omringd door honderden javo’s, en ouderling Gilbert voor mij zag staan terwijl hij sprak over een boodschap van de profeet voor ons, voelde ik iets bijzonders. Op dat moment geloofde ik niet alleen dat de twaalf apostelen en de profeet werkelijk door de Heer zijn geroepen – ik wist het met heel mijn hart.’
Ook anderen voelden dat de conferentie precies was wat ze nodig hadden. Enrico uit Groningen zei: ‘Het is bijzonder hoe de jongvolwassenen zo gewillig zijn om moeite te doen om samen te komen in de Heer. Het was echt de oppepper die ik nodig had.’ Jake uit Groningen zei: ‘Er komen momenten waarop je het gevoel hebt dat je niet voorbereid bent. Je moet de Heer vertrouwen dat Hij het verschil zal aanvullen.’
Gevuld met hoop en goddelijke kracht
Ik kwam terug uit Manchester met meer geloof, meer hoop en meer optimisme. Hoop voor mezelf, maar ook hoop voor Nederland, België en Europa. Ik zag jongvolwassenen die willen dienen, willen geloven, willen groeien en elkaar willen versterken. Gewone mensen, met gewone levens, maar met een oprecht verlangen om Jezus Christus te volgen. En die hoop is niet alleen iets wat ik in Manchester voelde. Ook in Nederland en België zien we dat het werk van de Heer versnelt. Er worden meer javo’s gedoopt dan ooit tevoren. Er zijn jongvolwassenen die zich bekeren, jongvolwassenen die na een tijd weer hun geloof terugvinden, en jongvolwassenen die blijven komen, dienen en bouwen.
Mijn boodschap aan jonge volwassenen in Nederland en België is daarom eenvoudig: je staat er niet alleen voor. Christus geeft je hoop. Christus geeft je kracht. En Hij is zijn werk aan het versnellen. Wanneer we samenkomen, elkaar opzoeken, dienen, naar de tempel gaan, luisteren naar hedendaagse profeten en de Heilige Geest zoeken, worden we sterker. Dan voelen we opnieuw wie we zijn: discipelen van Jezus Christus, verbonden door zijn evangelie, en deel van de hoop van Israël.
